Naar de kust...
Vandaag was ik een van de weinigen die weg mocht. Deze keer naar het Westen.
De herkennings punten bestonden uit steden, meren, kruispunten, en zelfs coördinaten.
De route mag je eigenlijk bekijken op het moment dat je in de lucht zit, maar het eerste punt was bij mij al bekend, want anders duurt het zo lang voordat je een puntje op de kaart hebt gevonden.
De punten waar ik heen moest diverteren waren:
1. “W” 2. Batalha 3. Comporta
4. Martin Afonso; die was trouwens heel moeilijk te vinden. Op de foto heb ik hem niet gemarkeerd, maar zoek het even in Google Earth. Het zijn maar twee huisjes of zo.
5. “main road crossing secundary road west of Grandola to Melides”
6. N 38 00’ 00” W 008 25’00”
7. Bridge west of Ferreira do Alentejo
8. N 38 14’ 30” W 008 19’30”
9. Freixial
10. “S”
Alle bovenstaande punten moet je vinden door op zicht te vliegen ( dus geen GPS ) en door een lijn te trekken op de kaart, afstand meten waardoor je kunt uitrekenen hoe lang je over de “leg”zal doen. .En ja. het is ook belangrijk dat je rekening houdt met de wind.
Ik had gepland de route te vliegen op 3000 ft maar bij de kust, zeg maar bij het 3de punt moest ik toch gaan dalen doordat de wolkenbasis op 2800 ft zat. ( overcast @ 2800 ) Hierdoor vloog ik de rest van de vlucht op 2500ft, af en toe een wolkje ontwijken zat er ook in.
Het was net alsof ik door een weg met obstakels moest vliegen, echt leuk is dat.
Toen ik weer over punt “S” vloog meldde ik me bij Lisbon Mil af om vervolgens contact te leggen met “Evora Information”.
Ik vroeg voor een straight in approach. maar baan 19 was in gebruik. Iets wat niet vaak voorkomt.
Ik kon ook horen dat parajumpers bezig waren, dus ik moest goed blijven uitkijken.
De landing op 19 was wel oké, kon wel beter, maar het was zeker geen slechte landing, want met een slechte landing kom je er niet levend uit, zeggen “ze” .
De vlucht was leuk, sommige punten waren heel erg moeilijk te vinden en de anderen wel goed te doen, dit zorgt voor een beetje spanning en dat maakt het leuk.
Vandaag was ik een van de weinigen die weg mocht. Deze keer naar het Westen.De herkennings punten bestonden uit steden, meren, kruispunten, en zelfs coördinaten.
De route mag je eigenlijk bekijken op het moment dat je in de lucht zit, maar het eerste punt was bij mij al bekend, want anders duurt het zo lang voordat je een puntje op de kaart hebt gevonden.
De punten waar ik heen moest diverteren waren:
1. “W” 2. Batalha 3. Comporta
4. Martin Afonso; die was trouwens heel moeilijk te vinden. Op de foto heb ik hem niet gemarkeerd, maar zoek het even in Google Earth. Het zijn maar twee huisjes of zo.
5. “main road crossing secundary road west of Grandola to Melides”
6. N 38 00’ 00” W 008 25’00”7. Bridge west of Ferreira do Alentejo
8. N 38 14’ 30” W 008 19’30”
9. Freixial
10. “S”
Alle bovenstaande punten moet je vinden door op zicht te vliegen ( dus geen GPS ) en door een lijn te trekken op de kaart, afstand meten waardoor je kunt uitrekenen hoe lang je over de “leg”zal doen. .En ja. het is ook belangrijk dat je rekening houdt met de wind.
Ik had gepland de route te vliegen op 3000 ft maar bij de kust, zeg maar bij het 3de punt moest ik toch gaan dalen doordat de wolkenbasis op 2800 ft zat. ( overcast @ 2800 ) Hierdoor vloog ik de rest van de vlucht op 2500ft, af en toe een wolkje ontwijken zat er ook in.
Het was net alsof ik door een weg met obstakels moest vliegen, echt leuk is dat.
Toen ik weer over punt “S” vloog meldde ik me bij Lisbon Mil af om vervolgens contact te leggen met “Evora Information”.
Ik vroeg voor een straight in approach. maar baan 19 was in gebruik. Iets wat niet vaak voorkomt.
Ik kon ook horen dat parajumpers bezig waren, dus ik moest goed blijven uitkijken.
De landing op 19 was wel oké, kon wel beter, maar het was zeker geen slechte landing, want met een slechte landing kom je er niet levend uit, zeggen “ze” .
De vlucht was leuk, sommige punten waren heel erg moeilijk te vinden en de anderen wel goed te doen, dit zorgt voor een beetje spanning en dat maakt het leuk.
